العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

327

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

بشناسى . خداى واحد ، بينا ، بصير ، شنوا ، پايدار ، ثابت ، توانا ، قديم و باقى ، خداوندى كه همه چيز مىداند و نادانى در آن راه ندارد ، توانا است و از هيچ كار عاجز نيست ، بىنياز است و به كسى نيازمند نيست ، عادل است و به كسى ستم نمىكند . خداوند همه را خلق كرده و كسى مانند آن نيست ، او شبيه و ضدى ندارد و نظيرى براى او نمىتوان تصور كرد ، عبادت را بايد براى خداوند انجام داد و حوائج را بايد از وى طلب كرد ، و به درگاه او بايد عجز و لابه نمود و به او تضرع و زارى كرد . بايد به محمد صلّى اللَّه عليه و إله به عنوان نبوت و رسالت معتقد بود ، و اينكه بعد از آن جناب پيامبرى نخواهد آمد ، و اينكه آن حضرت برگزيده و امين خدا در ميان مخلوقاتش مىباشد و اينكه او سيد پيامبران و آخرين آنها و بهترين عالميان مىباشد . دين او تغيير نمىكند و شريعت به پايان نمىرسد ، و هر چه او از طرف خداوند آورده است حق و حقيقت دارد و براى همه روشن مىباشد ، و بايد به همه احكام آن حضرت ايمان آورد و تصديق نمايد و به پيامبران قبل از او هم بايد اعتقاد پيدا كرد و آنها را بر حق دانست . بايد به قرآن مجيد كه كتاب پيامبر است ايمان آورد كتابى كه از حق سخن مىگويد و باطل هرگز به آن راه ندارد و نمىتواند از جوانب مختلف در آن اثر بگذارد ، آن قرآن از جانب خداوند حكيم فرود آمده و بر همه كتاب‌ها سرورى و برترى دارد و از آغاز تا انجامش همه حق است . ما به محكمات او ايمان داريم و به متشابهات آن معتقد هستيم ، و به خاص و عام و وعد و وعيد و ناسخ و منسوخ و داستان و روايات و اخبار آن مؤمنيم ، و هيچ انسانى توانائى ندارد مانند آن را بياورد و با او مقابله كند . راهنمائى بعد از او در ميان مردم و حجت بر مؤمنان و برپا دارنده امور مسلمانان و گوينده از قرآن و عالم به احكام آن برادر و وصى و جانشين و ولى او